BEŞİNCİ ÇOCUK

                              BEŞİNCİ ÇOCUK

            Ebeveynlik ne zaman başlar, ne zaman sona erer?

     Aileye her katılan bebek aileye huzur, sevinç ve mutluluk getirir mi?

            Anne baba olmak her zaman toz pembe midir?

      Elbette ki aile olmanın vazgeçilmezidir toplumumuzda çocuk sahibi olmak ve daha anne baba olmaya karar vermekle başlayan ebeveynlik istifa edilemez, dönülemez bir yolculuktur aslında. Geri dönüşü yoktur çocuk sahibi olmanın gazlı, sancılı, acılı da olsa. Hatta engelli olması, iletişim kurmaması ya da beklenilenden farklı olması bile değiştiremez bu durumu elbette. Evlat sahibi olmak dünyanın en eşsiz en özel deneyimidir yaşam boyu devam eden.

      Hele ki konu annelikse ne olursa olsun kabullenmektir evladını… Bazen farklı doğar çocuklar mizaç olarak, fizyolojik olarak ya da tanımlanamayan nedenlerle. İşte o çocuklara anne baba olmak daha da zordur. Hem yorucudur hem de toplumun kollektif bakışı ile ayrıca mücadele gerektirir ekstra olarak. Bazen maddi bazen de manevi olarak çökertir yıpratır ama asla vazgeçilmezdir.

      Tudem yayınlarından çıkan severek okuduğum “BEŞİNCİ ÇOCUK” kitabı tam da yukarıda anlattğım gibi bir çocuğun aileye katılması ile aile içindeki parçalanmayı anlatıyor bir anlamda. Vazgeçilemeyen ama bir türlü tam da olunamayan bir ailenin aileye katılan beşini çocuktan sonra çatırdamasını gözler önüne seriyor.

      Klasik aile yapısını benimsemiş ve çok çocuklu mutlu bir yaşam kurgulamış bir ailenin tanımlanamayan şekilde farklı olan çocuklarından vazgeçemeyen ama ondan vazgeçemediği için diğer çocuklarının ihtiyaçlarına cevap veremeyen bir annenin çırpınışlarını anlatır bizlere.

      Kitap aslında farklı birey ebeveynlerinin zorluklarını gözler önüne sererken bizlerin toplum olarak onlara ne çok ek sorunlar çıkardığımızı ve ötekileştirdiğimizi de vurguluyor. Kitabı okumanızı öneririm. Bir anlamda mutluluk arayışı içinde yok olan ailelere iyi geleceğini düşünüyorum. Diğer yandan belki de bu kitapla engelli, sendromlu ya da problemli çocuk ailelerini daha iyi anlayabileceğimizi umuyorum.

      Lütfen ama lütfen bir diğerini yargılamadan önce “acaba” diye sormadan karar vermeyin. Herkes kendi hayatının dinamiklerine göre yaşıyor bu hayatı ve herkesin içinde olduğu koşullar çok farklı. Sizin çocuğunuzun sağlıklı ,akıllı ve başarılı olması diğerini ötekileştirme hakkı vermediğini unutmayalım! İnanın o ailelerin her şeyden çok anlaşılmaya ihtiyacı var.

      Ve unutmayın ebeveynlik yolculuğu sonsuz bir şefkat ve empati gerektiriyor!

      Ebeveynlik her zaman toz pembe değil!

                            OkuyanAnne

                            Pınar Yeşiltay Sevim