BİR KUYUYA TAŞ ATILIYOR
SONRA DA İNSANLARI mahkeme, ASLINDA muhakeme KAPILARINDA UĞRAŞTIRIYORLAR.
Telif haklarıyla ilgili; üzerinden 70 yıl geçince, bir romanın telifi düşüyor ve isteyen kişi telif ödemeden o romanı basabiliyor..
Sanatçıların eserleri NİÇİN sonsuza kadar varislerinin olmuyor?
Bir mantığı var mı bunun?
Böyle bir yasa çıkartmak kimin aklına nasıl gelebiliyor? Var mı bunun dayanağı, kayidesi, zemini, temeli, müktesebatı?
Bir insanın ölümünden 70 yıl sonra; evi, arabası, tarlası, bahçesi, bankadaki parası yağmalanmaya açılıyır mu da, sanatçıların eserleri, onların ölümünden 70 yıl sonra yağmalanmaya açılabiliyor.
Hukukçunun kafası böyle işliyorsa; şu hukuk fakültelerine öncelikle MANTIK, matematik, semiyoloji, felsefe ve ETİK derslerini ne zaman koyacağız?
Aksi halde, iki olay arasında bağ kuramayan bir takım hukukçular(!) çıkıp böyle düşünce ve mantıktan uzak kanunlar çıkartcaklar... Millet mahkeme, aslında muhakeme kapılarında zaman kaybedecek...
《Telif hakları kanununun değiştirilerek '70 yıl' şartı 'sınırsız' olarak yeniden düzenlenmeli. Kısacası, eserin sahibinin ölümünden sonra varislerin hakları sonsuza değin korunmalı...》
Ya da..
Miras hakkı topyekun ortadan kaldırılmalı.
Çünkü.. 《hem ev, işlik, tarla, arsa, arba, altın ya da bankada kalmış para üzerinden miras hakkının sürmesi, hem de sanat eserlerinin yağmalanmaya açılması...》
Bu iki olgunun birinin böyle ötekinin şöyle değerlendirilebileceği fikri(!) hangi küt kafanın aklının(!) ürünü... Böyle bir akıl, böyle bir muhakeme, böyle bir fikir olabilir mi?
《A isimli takım taç atışı kazanınca penaltı atacak; B isimli takım taç atışı kazanınca taç atışı yapacak...》
Böyle kural, kaide, kanun, hüküm olabilir mi?
Sanatçının işi gücü yok bu deli saçması işlerle mi uğraşacak bir de şimdi?
Bu ülkede, böyle kanun taslağıyla karşısına çıkıldığında 'senin hukuk fakültesi diplomanı iptal edelim; birinci sınıftan itibaren yeniden hukuk fakülitesinde okumalısınız' diyecek yasa koyucu ya da kanun insanı yok mu? Yok mu böyle bir makam?
