ÇAĞIN FİGÜRLERİ: BEKLENEN BELKİ BİR ÖLÜMSÜZLÜK ANDI
Steve Jobs, çok başka bir alandan gelse de, kimi kesimler için, sanatçılara ve bilginlere uygun bulunan “saygıyla anılma” noktasını geçici bir süre de olsa işgal etti.
İnsanlara tavsiyede bulunma, onlara akıl verme ve yol gösterme cüretinde (niçinse) bulunabildi.
Hiç alışıldık şey değildi, insanın bilindik yollardan biraz para yaptığı için kendini oralara konumlandırması.
Ancak onun yaptığı iş, servet yapma aracı, onun yolunu “yeni gençliğin” yoluyla zorunlu olarak kesiştirdi. Gençlerin hayran olacağı (bazen yanlış, bazen doğru) bir kahramanı aradığı, bazen yanlış bir kişinin peşine takıldığı hepimizin malumudur.
“İşiniz, hayatınızın büyük bir bölümünü dolduracak. Gerçekten tatmin olmanın tek yolu ise yaptığınız işin harika bir iş olduğuna inanmaktır. Harika bir iş yapmanın tek yoluysa, yaptığınız işi sevmektir. Henüz bulamadıysanız, aramaya devam edin. Yetinmeyin. Kalple ilgili tüm meselelerde olduğu gibi, onu bulduğunuzda bunu fark edeceksiniz. Her harika ilişkide olduğu gibi, yıllar geçtikçe daha iyi bir hale gelecektir. Bu yüzden bulana kadar aramaya devam edin. Yetinmeyin.
” İşinizin harika olduğuna inanmak; ikinci tümcesi böyle bitiyor...
Yaptığınız işi sevmek; üçüncü tümcesi böyle bitiyor. Kimi küçük şeylerin peşindeki tavsiyeciler gibi: “Mutlu olun.” Nasıl? Koşullar uygun mu?
Ben hayatım boyunca dayanakları olmayan sözlerle insanlara akıl satan kişilerden hiç hazzetmedim.
Kendisi ölüp gitti, ama Steve Jobs figürü bende daima, insanlara akıl satan sevimsiz biri olarak kalacak.
Sevimsiz bir işi olan insan, o işi sevemez bayım.Sevimsiz ve emeğinin karşılığını alamadığın her iş insanın canını sıkar bayım.
Steve Jobs, hayatları hakkında hiçbir şey bilmediği insanlara hayat hakkında, bir ton tavsiyede bulundu. Bu bir densizlikti.
Steve Jobs’un erken yaşta ölmesi talihsizlikti. Erken yaşta ölmesi insanlarda belli bir sempati uyandırdı. Üzüldük erken yaşta ölmesine...
Bu ayrı bir konu...
Kansere yakalanması da ayrıca büyük bir talihsizlikti... Üzüldük buna da... Buna çoğu kişi üzülür...
Ancak Jobs'un bunu bile, alıştığı yöntemle, daha kapıyı açar açmaz, tabak çanak satmak için evimizin salonuna dalan pazarlamacı gibi anlatması, oradan ölümsüzlük andına yanaşması hiç de hoş değildi...
Kendisinden çok farklı koşullarda ve hatta fakrı zaruret içinde yaşamakta olan insanlara, özellikle de toplumsal sınıfların en altındaki kesime hayat hakkında tavsiyelerde bulunması, apayrı bir densizlikti...
Tornacıya, tesviyeciye, memura, işçiye, terziye, kısacası ekonomik zorluklar içinde çabalayanlara Steve Jobs konumunda biri tavsiyede bulunamaz... Bulunmamalı...
Kendisi Hindistan’a gittiğinde beş parasızdı. Budizm’in kazanç getireceğini anlayınca, değerleri oturmamış tüm ergen ruhlar gibi kafasını kazıtıp Amerika’ya Budist olarak döndü. Arkadaşı Wozniak’nin annesi, Esquire dergisinin 1971 yılına ait sayısındaki bir makaleyi oğluna gönderince; Jobs, arkadaşıyla “bedava telefon görüşmesi” fırsatını bu dergiden öğrenip Blue Box adını vereceği bir cihaz yaparak 6 bin dolar kazandı.
Bu yasadışıydı. Hırsızlıktı.
Bir dönem karaciğeri iflas etti. Pankreas kanseri... Bu girişimci ruh, organ bekleme sırasında öne geçmek ve yıllarca beklememek için ABD’nin tüm eyaletlerini kapsama alanına almak amacıyla tüm eyaletlerden evler alıp, şirketler kurarak ve oraları karaciğer bulma kapsamına alarak tüm eyaletlerin listelerine organ nakli için adını yazdırdı.
Girişken çocuktu...
Kızı Brennan Jobs, diyor ki: 《..işi bittikten sonra Porsche’sini alıp alamayacağımı sordum. Babam (Steve Jobs), keskin bir ses tonuyla bana, “hiçbir şey almayacaksın, beni anladın mı” dedi.>》
Böyle biri yoksul insanlara akıl vereceği yerde sadece beş paraya çalıştırdığı Hintli insanları nasıl sömürdüğünün özeleştirisini verebilirdi... O, Hintli çocukları...
O, günde 16 saat üç paraya çalıştırdığı, beyni sürmenaj olmuş, muhakemesi yitmiş ve nihayet 110. katlardan atlayarak intihar eden Hintli çocukların... Tepe hakkında ova konuşamaz, konuşmamalı...
Ova hakkında dağ tepe tavsiyede bulunamaz, bulunmamalı... İnsanlara yalan söylemeyi, onları kandırmayı bırakalım...
Özellikle de ekonomik zorluklar içinde olmayan bizler, evine ekmek götüremeyen insanlara yalan söylemeyi, 'mutlu olun, ufku izleyin, toprağın kokusunu içinize çekin' deme zirzopluklarını, 'hayata pozitif bakın' demeyi, 'isterseniz olur, isteyin olsun' deme ahlaksızlığını bırakalım... Bu zalimliği bırakalım...
Koşullar uygun değilse, hiçbir şey iyi olmaz. Hiçbir şey iyi olmaz, koşullar uygun değilse...
Anladınız mı, koşullar uygun değilse hiçbir güç hiçbir şeyi olduramaz. Öyle kalırsınız..
