Tam gün eğitim-öğretim yapan okullarda öğrencileri, yemek yiyeceği öğle saatlerinde okul dışına çıkarmak biliyorsunuz yasak!
Okullarımızda öğrencilerin dışarıdan yiyecek almasına izin yok.
180 gün boyunca, günde yedi-sekiz saat öğrencileri okula kapatıp onlara beslenme seçeneği sunmak da yok!
Bu çocuklar nasıl sağlıklı beslenecek?
Yemek şirketi ile anlaşıp düzenli olarak yemek hizmeti satın alan okullarımız az da olsa var ama fiyatların yüksekliği nedeniyle birçok veli bu uygulamaya itibar etmiyor.
'Evden yemek getirme' seçeneği ise bir seçenek bile değil.
Sabah uykusundan fedakârlık edip çocuğunun önüne çay-kahvaltı çıkarmayan velilerimizden öğle beslenmesi hazırlamalarını beklemek saflık olur çünkü.
Dolayısıyla bir öğrencinin kantine uğramadan günü geçirmesi mümkün değil.
Burada karşımıza başka sorunlar çıkıyor. Kantinlerdeki ürünlerin çoğu, yüksek fiyatlara satıldığı gibi son derece de sağlıksız!
Tavuk dürüm, hazır köfte, nugget gibi zararlı birçok ürünü yemek istemeyen çocuklarımız ise market fiyatlarının neredeyse iki katını ödeyerek bisküvi ile öğle yemeğini geçiştiriyor.
Bu sorunun bir de kantinci boyutu var.
Kantin işletmecisi ihale ve pazarlıkla çok yüksek rakamlar ödüyor, haliyle bu parayı çıkarmak için ürünleri pahalı satmak zorunda!
Okul idareleri, satılan ürünlere isterse fiyat sınırı koyabiliyor ama yüksek kira bedeli daha cazip geldiğinden midir bilmiyorum genelde karışmıyor. Kantincinin kaça mal sattığı, öğrenciyi ne kadar zorladığı umursanmıyor.
Her ailenin gelir düzeyi aynı değil. Olanı var, olmayanı var.
Kantinciyi dinliyorsunuz şikayetçi, öğrenci öyle, veli öyle...
Öyleyse bu sistemden kim mutlu?
Eskiden okullarımızda kooperatifler vardı ve orada satılan her şey dışarıdan daha ucuza idi.
Çözüm mutlaka vardır, bulunur.
Yeter ki istensin!
Yoksa 180 gün boyunca günde yedi-sekiz saat öğrencileri okula kapatıp onlara beslenme seçeneği sunmamak, zulmün bir başka adıdır.
