Adana’nın Seyhan ilçesine bağlı Meydan mahallesinde oturuyorduk, o mahalle ve civarındaki mahallerde oturanlar bilirler... GİRNE kahvesini, kahvenin tam karşısında Babamın Manav dükkanı vardı...bende günlerden pazar olduğu için zamanımı babama yardım maksatlı manav dükkanında geçiriyordum. Babamda evde dinleniyordu yani o gün manavda yoktu, bende tezgahta günü geçmek üzere olan sebzeleri, meyveleri seçiyordum... babamın küçük bir radyosu vardı şarkı söylüyordu...bir ara radyo şarkı söylemeyi bıraktı yayın kesildi...farkı bir ses tonuyla / dikkat dikkat Araştırmacı Yazar gazetesi Uğur Mumcu evinin önünde düzenlenen bir bombalı saldırı sonucu yaşamını yitirdi /...dedi,
Ben dondum kaldım ne kötü şey bir insanın sevdiği birinin öldüğünü duyması...
Bizim mahallede Cumhuriyet gazetesi hemen hemen her evde okunurdu o dönem köşe yazıları kitap kadar değerliydi ( gözlem ) daha önemli köşe yazısıydı / bizim uğur ağabeye sevgimiz ve samimiyetimizi oradan gelir.
....
Girne kıraathanesi pazar günü olduğu için ağzı beraber insan doluydu / orayı Ali amca çalıştırıyordu yani kahvenin mülkiyet sahibiydi (başçavuş Ali derlerdi)... biraz toparladım kendimi koştum kahvenin içine girdim / Ali amca kapının yanındaydı beni öyle telaşlı görünce korktu babama bir şeyler oldu zannetti...ne oldu Bünyamin dedi... Ben çok kötü bir şey oldu radyo son dakika haberi geçti Ali amca "Uğur Mumcuyu öldürmüşler" dedim... Ali amca hemen televizyonu açtı haber doğruydu...yaklaşık 5 dakika sonra kahvede kimse kalmadı herkes en yakınını kaybetmiş bir şekilde evlerine gittiler Ali amca kahveyi kapattı kapıya CENAZEMİZ var kapalıyız yazdı oda evine gitti...
Bende manav dükkanını kapattım, amcamla yol boyu hiç konuşmadan eve gittik... o gün unutulmaz bir yürek yarasıdır / bir yurt sever aydınlanma meşalesini kanı beş kuruş etmez insanlar söndürdüler.
...ne dedi seslenişte...
Giresun'daki yoksul köylüler, sizin için öldük.
Ege'deki tütün işçileri, sizin için öldük.
Doğudaki topraksız köylüler, sizin için öldük.
İstanbul'daki, Ankara'daki işçiler sizin için öldük.
Adana'da, paramparça elleriyle,
ak pamuk toplayan işçiler, sizin için öldük.
Vurulduk, asıldık, öldürüldük ey halkım,
unutma bizi...
27 Ocak günü Ankara'ya cenazeye gittim ilk defa kalabalıktan korktum iğne atsan yere düşmez / unutmadık Uğur abi "Uğurlar" olsun.
